İsmail HİÇDÖNMEZ

Anasayfa » İsmail HİÇDÖNMEZ
share on facebook  tweet  share on google  print  

İsmail HİÇDÖNMEZ


İSMAİL HİÇDÖNMEZ



AĞIT

Anam anam tarihlere tarih olan anam,
Ben acılarımı kimlere nasıl yanam?
Artık göçtün, çünkü vakit geldi tamam,
Yaşandı çileli yıllar, doldu çileli zaman.

Ah! ah! deyince sanki yer sallanır durur,
Hiç bırakmadı o inanılmaz sarsılmaz gurur,
Bu dünya da gücü yeten yetene yine vurur.
Bizler de nerde o bilinç, o duygu, o şuur?

Artık kimsem kalmadı, dünyada benim,
Olmaz senden sonra, ne gidenim, ne gelenim,
-Ağlarsa anan ağlar, gerisi yalan ağlar- diyenim
Kalmadı kimsem, yandı, yanıyor, ciğerim

Sevenin çok, kimsen yok, yalnızların yalnızı, annem.
Taş duvarlı, iki katlı, sanki gök yüzüne kanatlı, annem,
Gelen var mı giden var mı? bakıyorsun camdan annem
Acılar içinde bıraktın gittin, hakkını helal et, annem.



İSMAİL HİÇDÖNMEZ 
19.01.2008-Erzincan


Allah’a şükürler olsun. On üç yıl önce destanını yazdığımız, hayallerini yaptığımız, türkülerini söylediğimiz, sevdamıza kısmen de olsa kavuştuk.       

Akpınar benim hayatımda önemli ve de unutulmaz  anılar bırakmıştır. Etkilendiğimi de gizleyememişimdir. Etrafımdaki  insanlar hep hissetmiştir. Akpınar'a kendimizi nasıl inandırdığımızı ve bunun bir tutkuya dönüştüğünü görmüşlerdir. Bizleri başarıya götürende o inancımız olmuştur.
Aşağıda o yıllarda yazdığım ve o yıllardaki ortak duygularımızı yansıtan, çeşitli yerlerde yayınlanan- su destanı'nı - gönderiyorum. Uygun görürseniz yayınlayabilirsiniz.

Rahmetle andığımız unutulmaz başkanımız Orhan Bozdemir, bu destanı çeşitli tv kanallarında ayrıca yayınlatmıştır. O döneme tarihi bir doküman olabilir.
             



SU DESTANI

Ay yıldızlı al bayrak altında,
Türk yurdu, Türkler'in Vatanın da,
El ele, gönül gönüle  birlikte yaşayalım,
Hainlik yapma kendi öz vatanında.

Benim dedem, senin deden Çanakkale de,
İş te biz torunları şimdi Kardere de,
Taht kuralım Allah indinde gönüllerde,
Gelin birleşelim vesile olan bu sergi de.

Bayrağı bir, dini bir, vatanı bir,
Her  işin başı güven dostluk, sevgidir,
Anadolu’m sizler için bir Cennet’ tir,
İşte bin yıllık tarih Sultan Melik’ tir.

Çalışalım, Erzincan Kemah Kardere için,
Siz de gelin Akpınar  dan  bir  tas su için,
Projemiz vardır görün, ölçün, biçin,
Çalışın, çalışalım Kardere için.

Sergi dedik çıktık yola,
Kazma kürekle kalmayalım yaya,
Yardım istiyoruz ey devlet baba,
Elini uzat kızına, kızanına.

Karderem  örnek köy seçildin şimdi ne oldu.
Kırk dört yıldır acaba unutuldu mu?
Yüz bin fidan çukurların suyla mı doldu
Ah çektin ahın yerini mi buldu?

Bizler için destanlaştın ey Akpınar,
Yüreklerimiz senin için yanar,
Belki görenler bir hayâl sanar,
Yaramı incitme Akpınar yaram kanar.

Kırk dört yıldır suyun yolunu su yolu yaptık,
Başka imkanımız yoktur, biz sana çattık,
Su uykusuna yattık, su rüyasıyla kalktık,
Akpınar yıllardır seninle boşa aktık.

Çocukken senin peşindeydim, hala peşinde,
Kardereli çalışıyor kendi gücünde, kendi işinde,
Her zaman hüzünleniyorum, seni geçişimde,
Bizi bıraksan da biz peşindeyiz peşinde.

Biz devletle, devlet bizimle olsun el ele,
İstiyoruz köyümüz anlatılsın dilden dile,
Bir umut doğsun gönülden gönüle,
Kardere li her zaman bağlıdır devletine milletine.

Biz yol peşinde, su peşindeyiz Kardere için,
Kırk dört yıldır çabamız su için,
Sevgiyle başladık umut verin bizler için,
Bu gün güzel bir gün olacak mı? Kardere için.

Kader mi olacak yine susuzluk bizlere?
Sormak istiyorum,siz sayın yetkililere,
Bu sergi bir mesajdır bizden sizlere,
Umutla başladık yardım edin bizlere.
 

Altında durduğumuz bu ağaç su istiyor bizlerden,
Biz de yardım istiyoruz sizlerden,
Akpınar aksın artık Sürdek'ten, Göller'den
Söz almak istiyoruz bu tatlı diller den.

Kırk dört yıldır hep umutla bekledik,
Akpınar boşa aktı biz o nu izledik,
Yüz bin fidan beddua etmiş bilmedik,
Umutla başladık yardım edin bizlere,

Bizim de var tarihimiz kültürümüz,
Biz biriz ve bir bütünüz,
Çanakkale de şehit veren bir köyüz,
İşte sergimiz, işte köyümüz, görünüz.
   

Bu destan benim destanım,
Şahsa değildir alınmasın dostlarım,
Su için yas tuttum, bitsin yaslarım,
Hepinizi saygıyla selamlarım.
 


İSMAİL HİÇDÖNMEZ
30.05.1995- Kardere